wine and cauliflower

Czasami widzę albo słyszę stwierdzenia typu "och, zazdroszczę tym, którzy jeszcze nie czytali tej książki/nie oglądali tego filmu, bo mają przed sobą przyjemność poznawania tego świata" I myślę sobie: czy te osoby mają tak perfekcyjną pamięć? W moim przypadku wystarczy, że poczekam rok-dwa albo kilka, a mogę czerpać niesamowitą przyjemność z poznawania tego świata na nowo.  Gdy rozmawiam z kimś o książce, którą ja czytałam w przeszłości, nie pamiętam żadnych szczegółów. Szczerze mówiąc, o ile to nie było coś wyjątkowo niesamowitego, mam trudności z przypomnieniem sobie imion głównych bohaterów.  Warto jednak zaznaczyć, że uwielbiam pamięć i wspomnienia, bo to one definiują naszą tożsamość. Może nawet mam na ich punkcie lekką obsesję, bo regularnie piszę dziennik, raz na kilka miesięcy drukuję setki zdjęć, które potem w wolnych chwilach gromadzę w albumach ze skrupulatnymi podpisami. Na tablicy styropianowej w kuchni mam arkusz monitorowania nastroju i ciekawych wydarzeń dnia....

Bo im jesteś starszy, tym bardziej się boisz.  Ostatnio myślałam sobie o Nowej Zelandii. Kupiliśmy samochód i mam ochotę na niego chuchać i dmuchać i czuję lekki niepokój przed każdą przejażdżką, której trasa przebiega przez centrum Warszawy. I wtedy przypominam sobie, że jakieś trzy lata po zdaniu prawa jazdy, z czego przez rok nie jeździłam wcale, a pozostałe dwa trochę-czasami, nie tylko poleciałam na trzy tygodnie do Nowej Zelandii, ale też wypożyczyłam tam kampera. Z zerowym doświadczeniem jeśli chodzi o prowadzenie dużego samochodu, i to w ruchu lewostronnym. Dwadzieścia tysięcy kilometrów od domu. Czy wykupiłam jakieś dodatkowe ubezpieczenie? Oczywiście, że nie. 

Mieszkamy sobie na tej Woli spokojnie i mimo że staramy się odkrywać przestrzeń wokół nas, jak tylko możemy, nie wiemy nadal, co mamy pod nosem.  Wszystko zaczęło się mniej więcej dwa tygodnie temu, gdy Książulo opublikował  ten  film na swoim kanale. Podczas swoich codziennych ścieżek do pracy, na siłownię i do sklepu zauważyliśmy z pewnym zdziwieniem, że o pewnych godzinach pod starszym od nas sklepem z rurkami z bitą śmietaną ustawiają się gigantyczne kolejki.